عشق

هر جا باشم داد میزنم عاشقتم همین و ......

اگر كليد قلبي را نداري قفلش نكن اگر خداحافظي در راه است سلام نكن اگر دستي را گرفتي رهايش نكن...

آن که میگوید دوستت دارم خنیاگر غمگینی است که آوازش را از دست داده است

ای کاش عشق را زبان سخن بود

هزار کاکلی شاد در چشمان توست هزار قناری خاموش در گلوی من

عشق را ای کاش زبان سخن بود

آنکه میگوید دوستت دارم دل اندوهگین شبی است که مهتابش را می جوید

ای کاش عشق را زبان سخن بود

هزار آفتاب خندان در خراب توست هزار ستاره گریان در تمنای من

عشق را ای کاش زبان سخن بود

نشو برگها وقتی میریزندکه

 فکر می کنند طلا شده اند

ای کاش کودک بودم ،تا بزرگ ترین شیطنت زندگیم نقاشی روی دیوار بود.

ای کاش کودک بودم ، تا از ته دل می خندیدم،

 نه اینکه مجبور باشم همواره تبسمی تلخ بر لب داشته باشم.  

ای کاش کودک بودم ، تا در اوج ناراحتی و درد با یک بوسه تو،

همه چیز را فراموش می کردم.

هر جمعه دارم غم با خودم

 می گم که امروز تو میای

اما وقتی غروب می شه

دلم می دونه نمیای

هر غروب جمعه من

با یک سبد یاس پر پر می شینم منتظرت

تا تو بیای از سفر تا تو بیای از سفر

سازنده ترين كلمه گذشت است ... آن را تمرين كن .

پرمعني ترين كلمه " ما " است ... آن را به كار ببر.

 عميق ترين كلمه "عشق" است ... به آن ارج بنه.

بي رحم ترين كلمه "تنفر " است ... از بين ببرش.

سركش ترين كلمه" تنفر" است ... با آن بازي نكن.

خودخواهانه ترين كلمه " من " است... از آن حذر كن.

ناپايدارترين كلمه " خشم" است... آن را فرو ببر

www.baztab.com/tmp/upload/19735.jpg

                                                   از وقتيکه تو رفتی .. دلم چه گوشه گيره

                                            چيکار کنم بفهمی .. دلم بی تو ميميره

                                               اگه به عشق نخندی .. دلم بهونه گيره

                                                 تا وقتی بر نگردی .. دلم هنوز اسيره


                                                      اگه امروز نگی دوستت دارم

                                                         فردا خيلی ديره

                                                           اونی که دوسش داری دلش ميگيره

                                                                يروزی ميزاره ميره

                                                                   جايی که هيچکی ازش خبر نگيره

                                                                         آ خرش مثل يه گل

                                                          پرپر ميشه ؛ بی عشق ميميره

عشق بين دو نفر

اين نيست كه هر دو زير باران خيس شوند

عشق آن است كه يكي چتر شود براي ديگر

و ديگري هيچگاه نفهمدكه چرا خيس نشود .

عاقل مباش که غم دیگران خوری

دیوانه باش که غمت دیگران خورند

گویند مردمان غم دیوانه می خورند

دیوانه هم شدیم و غم ما کسی نخورد

نه امروزی نه دیروزی                                مثه نفس تو هر روزی

حقیقت تلخ است   نه به تلخی انتظار

انتظار سخت است   نه به سختی جدایی.

عـــشق یـــعنی مهــر بـی چــون و چـرا ........ عـــشق یـــعنی کــــوشــش بـــی ادعـــــا

عـــشق یـــعنی مهــر بـی امـــــا ، اگـــر ........ عـــشق یـــعنی رفــــتـنِ بـــا پـــایِ ســـر

عـــشق یـــعنی دل تـپـیدن بـــهـر دوست ........ عـــشق یـــعنی جــان مـن قربــان اوست

عـــشق یـــعنی خـــواندن از چشمـان او ........ حـــرف هـــای دل، بــــدون گـــفـــتـــگـو

عـــشق یـــعنی عــــاشق بـــی زحــمـتی ........ عـــشق یـــعنی بـــوســـه ی بــی شهوتی

عـــشق، یـــــارِ مــهــــربــــان زنــــدگی ........ بـــــادبـــــان و نـــــردبـــــــان زنــــدگـــی

عـــشق یـــعنی دشــت گلکــــاری شـــده ........ در کـــــویـــری چشمه ای جــــاری شـده

یـــک شقایــق در میـــــان دشتِ خـــــار ........ بـــاور امــکان بــــا یــــک گــــل بهـــــار

در خــــــزانی بـــرگــریز و زرد و سخت ........ عـــشق، تــــابِ آخـــرین بــــرگ درخــت

عـــشق یـــعنی روح  را  آراســـــــتــــن ........ بـــی شـمـــار افــتـــادن و بـــرخـــاسـتـن

عـــشق یـــعنی زشـــتیِ زیـــبـــــا شـــده ........ عـــشق یـــعنی گــــنگی گـــــویــــا شـــده

عـــشق یـــعنی مهـــربــــانی در عــــمـل ........ خــلــق کـــیــفـــیــت بـــه کـــنـدوی عسل

عـــشق یـــعنی گُـل بـه جــای خــار باش ........ پـــــل بــــه جــــای ایـن همه دیـوار باش

عـــشق یـــعنی یـــک نــــگـاه آشـــنـــــا ........ دیــــدن افـــــتـــادگــــان زیــــــــر پـــــــــا

زیــــر لــــب بــــا خـــود تـــرنـــم داشتن ........ بــــر لـــب غــــمگــین تــبــسم کــــاشـتن

عـــشق، آزادی ، رهــــــایی ، ایــــمــنی ........ عـــشق، زیـبــایـی ، زلا لـــی ، روشـــنی

عـــشق یـــعنی تُــنـــگ بـی مـــاهی شده ........ عـــشق یـــعنی مــــــاهــی راهــی شــــده

عـــشق یـــعنی آهــــــــویـــی آرام و رام ........ عـــشق صـــیـــادی بـــــدون تــیـــر و دام

عـــشق یـــعنی بـــرگ روی ســـاقـــه ها ........ عـــشق یعنی گُــــل بــــه روی شــاخه ها

عـــشق یـــعنی از بــــدی هــــا اجتـنــاب ........ بــــردن پـــــــروانـــه از لـای کــــتــــــاب

در میـــان ایــــن همه غـــوغـــا و شــــر ........ عـــشق یـــعنی کــــاهـــش رنـــــج بشــر

ای تـــوانــــا، نـــاتـــوانِ عشـــق بــــاش ........ پـهــلـــوانــــا، پــهــلـوانِ عـــشق بــــاش

ای دلاور، دل بـــدســــت آورده بـــــــاش ........ در دلِ آزرده مـــنـــزل کـــــــرده بــــــاش

عـــشق یـــعنی تــشـنه ای خـــود نیز اگر ........ واگـــذاری آب را بــــر تــــشـــنــه تــــــر

عـــشق یـــعنی ســـاقی کــــوثـــر شــــدن ........ بـــی پــر و بـی پـیــکر و بی ســـر شـدن

عـــشق یـــعنی خـــــدمـــت بــــی مــنــتی ........ عـــشق یـــعنی طــــاعـــت بــــی جــنــتی

گــــاه بــــــر بـــی احـتـرامــی، احــتـــرام ........ بخشش و مـــردی بـــه جــــای انــتــقــام

عـــشق را دیـــدی، خــودت را خــاک کن ........ ســیـنه ات را در حضورش چــــاک کـــن

عـــشق یـــعنی مشکـــلـــی آســــان کنــی ........ دردی از درمــــانــده ای درمــــان کـــنی

عـــشق یـــعنی خــویشــتن را گــــم کنــی ........ عـــشق یـــعنی خـــویـش را گــندم کـــنی

عـــشق یـــعنی نـان ده و از دیـــن مپرس ........ در مقـــــام بــخــشش، از آئــین مپـــرس

هــــر کسی او را خـــدایـــش جـــــان دهد ........ آدمـــی بــــایــــد کـــه او را نـــــان دهــد

در تـــنور عــــاشـــقـــی ســــردی مـــکن ........ در مــــقــام عـــشق، نــــامـــردی مـــکن

لاف مــــردی مـیزنی، مــــردانــه بـــــاش ........ در مســـیر عــــاشـــقی افسانـــه بـــــاش

دیـــــن نـــداری، مــردمــی آزاده بـــــاش ........ هـــرچـــه بـــالا مــیــروی افــتـاده بـــاش

در پنــــاه دیــــــن، دکـــانـــداری مـــکـــن ........ چـــون بــه خـلوت می روی کـاری مکن

عـــشق یـــعنی ظــــاهـــر بــاطـــن نــمـــا ........ بـــــاطـــنی آکـــنــده از نــــــور خـــــــــدا

عـــشق یـــعنی عــــارف بـــی خـــرقه ای ........ عـــشق یـــعنی بـــنــده بـــی فـــرقـــه ای

عـــشق یـــعنی آنــچــنـــان در نــیــسـتــی ........ تــــا کـــــه مـعـــشـوقــــت نــدانـد کیستی

عـــشق یـــعنی ذهـــن زیــبـــــا آفـــریـــن ........ آســــمـــانـــی کـــــــردنِ روی زمــــیــــن

عـــشق گــوید مست شـــو گــــر عـــاقـلی ........ از شــــراب غــــیـــر انـــگـــوری ولــــی

هــــر کــــه بـــا عشق آشنا شد مست شد ........ وارد یــــک راه بـــی بــن بـــســـت شـــد

کــــاش در جــــامم شـــــراب عشق بــــاد ........ خــــانه جـــــانم خــــــراب عـــشق بـــــاد

هــــر کجـــا عشـــق آیـــد و ساکـــن شود ........ هـــر چـــه نـــا ممکن بــود ممکن شــود

در جـهان هــر کــارِ خوب و ماندنی است ........ رد پــــای عـــشق در او دیــــدنــی اســت

شعـــرهــــای خـــــوبِ دیـــــوان جهــــان ........ شرح عـــشق است و ســرود عـــاشقــان

«سالک» آری، عشق رمزی در دل است ........ شرح و وصف عشق، کاری مشکل است

عشـــق یعنــــی شــــور هستی در کــــلام ........ عـــشق یـــعنی شـــعـــر، مستی، والسلام

       - تا وقتي مريض نشي كسي برات گل نمياره

       - تا فرياد نزني كسي به طرفت بر نمي گرده

       - تا گريه نكني كسي نوازشت نمي كنه

       - تا قصد رفتن نكني كسي به ديدنت نمياد ...

                     و تا نميري كسي تو رو نمي بخشه.

ما نمي تونيم به دلمون ياد بديم كه نشكنه ولي ميتونيم به دلمون ياد بديم كه اگه شكست لبه هاي تيزش دست اوني رو كه شكستش نبره !

با شروع  امروز با هر کس که ملاقات  می کنی چنان رفتار کن که گویی تا نیمه  شب  بیشتر  زنده  نیست . به انها محبت  توجه و مهربانی را  نثار  کن  و این کار  را بدون  هیچ  چشم  داشت انجام بده . زندگی  تو  به  بهترین  نحو  تغییر  می یابد .

چه هوای غریبی است،

می خواهم فریاد بزنم،شاید افتاب صدایم را بشنود!

حال ای افتاب سوزان کجایی که ببینی

چگونه موج سرما سرزمینت را به یغما برده!

دیگر از سرزمین افتاب خبری نیست

دیگر از گرمای سوزانش اثری نیست.

دیگر از روشنایی بی همتایش شرری نیست.

امروز فقط سپیدی برف ویخ است

 که حکم می راند بر این سرزمین!

می خواستم گریه کنم که شاید اشکهایم مرا

تسکین دهد اما افسوس اشکهایم یخ زده است ......

می خواستم با خون خود به سرما

درس عشق وگرما بچشانم ولی صد افسوس که

خون هم در رگهایم لخته شده ......

نمی دانم چه کنم یاد ان روزها ازارم می دهد،

تحمل این روزها هم همچنین،بی شک

یک راه بیشتر نمانده،این راه هم نابودم می کند،

این راهی که هیچ تمایلی ندارم حتی به ان فکر کنم !

راهی که باید تمام علایقم،تمام امیدم،تمام وجودم را

زیر پای حسرت مدفون کنم

چه روزگار غریبی است...